اثبات معامله به قصد فرار از دین

آیا صرفا با اثبات این که معامله به قصد فرار از دین بوده، آن معامله باطل است؟

(Transaction with the intention of escaping)

به صرف اثبات این که معامله به قصد فرار از دین بوده، معامله باطل نیست؛ بلکه باید اثبات شود که معامله صوری هم بوده است.

مستند دادگاه، در اعلام بطلان معامله مورخ 10/3/89 نسبت به سه‌دانگ مشاع از شش دانگ یک واحد آپارتمان مورد نزاع، ماده 218 قانون مدنی است. به موجب این ماده، معامله‌ای که «با قصد فرار از دین به طور صوری» انجام گیرد، باطل است. در مانحن‌فیه، نظر به موضوع اتهامی و محکومیت کیفری خوانده ردیف 1 دعوی تقابل، بر فرض که اقدام او به فروش سهمی خود از آپارتمان فوق‌الذکر مقرون به «قصد فرار از پرداخت دین» تلقی شود، راجع به تحقق شرط «صوری بودن» معامله بررسی‌های لازم به عمل نیامده و رأی معترض‌ٌعنه در این خصوص ساکت و فاقد استدلال می‌باشد. مضافاً به اینکه وضعیت ثبتی پلاک متنازع‌ٌفیه استعلام نشده و همچنین دلیل قطعیّت رأی شماره 601258 – 19/11/89 شعبه 104 دادگاه جزائی سنندج در پرونده امر به نظر نرسید. بنا به مراتب، تحقیقات انجام شده ناقص تشخیص و با استناد به شقوق 3 و 5 ماده 371 قانون آیین دادرسی مدنی و بند «الف» ماده 401 قانون مرقوم، ضمن نقض دادنامه فرجام‌خواسته رسیدگی مجدد را به همان شعبه صادرکننده رأی منقوض ارجاع می‌نماید.

مهدی براتعلی پورمشاهده نوشته ها

وکیل دعاوی حقوقی، کیفری، خانواده و ثبتی؛ موسسه حقوقی دکتر مهدی براتعلی پور

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *